Zamanın eli

Göğsüne yalnızlık çökmüş
Gözleri hançerli sevdam
Değmeye korkarken sana
Ellerimi unutmuşum

Bir yanda kalbim
Kanadı kırık
Dirilir her gün, yine de büyür

Sevmezken yarim
Umuda kurşun
Her güne ömür, ömrüme sürgün

Ağlamakla lal tutmuyor hasretin dili
Anlamakla çözmek bir değil olmuyor
Bir vuruşluk sevda gibi zamanın eli
Yağmalıyor, yok sayıyor da öldürmüyor